İçimdeki seslerin haddi hesabı yok.(Böyle girilmez.(Yok yok pat diye iyi)) Yıllar yılı iç ses denilen şeyin düşünce mi olduğu, yoksa kendi (dozer operatörü (yok gemilerde olan şeyi de)) içten dışarıyı yönetim kurulum mu olduğunu düşünüp durdum (?(?)).

Hatta iç sesi kandırıp randomize hareketler yapmayı da denedim. (Hesaplamadan konuşuyorsun ((Evet kandırıyordu bizi.)). Dışardan izleyene komik geliyor tabii ama zor bir şey düşünmeden hareket yapmak. Sinir elektriği hız duvarını aşmak gibi. (340 M/sn de,(Burkay‘dan bahset) yok konu iyice saçmalar.) Mesela Yoga denilen şeyi yapmam imkânsız (Yogi falan de sardır gitsin). “İç huzur” , “Beynini boşaltmak” falan deyince bende “Nasıl?” sorusu meydana geliyor. İçimde pop/rock türünde müzik yapan bir grup ses var.Sadece uyuduğum ve uyandıktan 30 dakika sonraya kadar susuyorlar. (Cümle düşük (Tam değil ama saçma tınlıyor)).

Muppet Show‘da aşırı alaycı 2 yaşlı adam vardır ya budur abicim olay. Hayır ne zaman 2 oldular onu da bilmiyorum (Ben yeni geldim. Dengelemek içindi ama bunu da taktı). Bu son zamanlarda oldu gibi. Genelde geyik konular da konuşmuyorlar bunlar. Bir memur gibi benim yıllardır oturmuş karakterimi yönlendiriyorlar. (Doğru memur gibi sabah kalkınca “sinirli ve suratsız ol, hayat rezil bişey diye düşün” diyerek başlıyoruz) İnsanların gördüğü ben, bu iç sesin bana yap dedikleri aslında. Aha burda sorun patlak veriyor çünkü Ulen (Lan deme(Halkla bütünleştirir iyidir)) ben değişmek istiyorum. İçimde ukde kalmış şeyler var. O hep reklamlarda duyulan “Kendini aş, Sınırlarını unut” tadlarında yaşamak istiyorum. (İstesen yaparsın (biz onu da sana yaptırırız)). Being John Malkovich‘te olan gibi içimden kukla gibi yönetiliyorum. Yok bu olmaz böyle. Boş beyinli diye bir aşağılama vardır ya o bana ” Ne güzel herifin beyni boş” gibi bir etki yapıyor, küfür gibi gelmiyor efem.(Sana çok küfür ettiriyoruz rahatla diye işte) Bütün bu üstte yazan iç ses muhabbeti herkeste var elbet (Yok sen manyaksın bi tek sende var). En azından bir tanesi vardır bu iç ses mahlukunun. Ben bütün bu yukarıda yazdıklarımı düşünerek ve üreterek bu danaların üstüne çıktığımı, ipi birazcık olsun elime aldığımı düşünüyorum.

Hayır, Dantel gibi ortasına geliyoruz, ikinci yarıda bir bedende triplex yaşamak istemiyorum ve zaten bebek arabasında (Puset (Bi de şey vardı aaa hıss poşet)) itilmek gibi bir duygu. Neyse şey diyecektim ben Limk‘in semirmesi ile birlikte bana bu Wrzl’ın anlamını soran oldu belli aralıklarla. Ben anlamı yok dedikçe “Çöldeki nilüfer çiçeğinin suyla kurak topraktan sökün vermesi” gibi anlam bekleyen tayfa bozuluyordu tabii.

“Ahanda budur!” dercesine içimdeki seslere isim verdim efem. 2 ses 1 ben 4.de gelir 3 vakte beni deli eder zaten. (Bunu gönderme, son şansın bak (Bize sökmez.))

Ortamı çok da parsellememek adına 2 Haziran 2002‘de Blogger destekli Wrzl Blog‘u açtım. Aynı gün İngilizce olarak da yayına başladım. Sonuçta linklenen siteler çoğunlukla İngilizce idi. Hatta İngilizce olanına MeaningoftheLife.com domainini bile almıştım. Sonra kaybettim malesef. Neyse, bu blogda ilk aşamada kendi gördüklerimi kaydetmek amaçtı. Bir tür ajanda yani.  Yalnız bunu halka açık yapınca izlemeleri de normal tabii. Genelde hafif.org tayfası ile kendi mekânımızda sevişmeye başladık (Ara sıra uyumayın diye dürtmem lazım). 3-5 ay sonra Google ve diğer linkleyen siteler vasıtasıyla günde bir kaç yüz kişi bu tembel avrat bloguna girmeye başlayınca sorumluluk bilinciyle bir domaine ve insanların üye olabilecekleri, onların da gördükleri internet mekânlarını paylaşabilecekleri bir sisteme geçmem gerekli diye hissettim. Domain hmm? Linklerin paylaşıldığı bir ortamın ismi ne olur diye düşününce ilk akla gelen link.com tabii. Baktım bu domainde (hâlâ) dandik bir site mevcuttu. Bilirsiniz (ya da gözlerinizi aşağı indirirseniz) Q klavyede N ile M harfleri yanyanadır. Limk olsa ne olacak ki diye düşünüp hemen kontrol ettim. 12 Ekim 2002‘de bu 4 harfli, şirin domaini kadınım yaptım (poke). Blogger’dan takip edenler hemen yeni mekânımıza geldiler, üye oldular ve limklemeye başladılar. Memleketin şu anki gibi, paylaşım canavarı forumcanlardan ibaret olmadığı zamanlardan beri interneti paylaşıyoruz.

“İşte bu bizim hikâyemiz, öyle saf, öyle temiz” şeklinde başlayan yolculuk 7  senedir devam ediyor. Bu kadar senedir başımıza gelenleri de başka bir yazıda anlatiyim. İlk başlarda profilime yazdığım şu kelimelerdeki hissiyat aynen devam etmekte: “Canımdan çok sevdiğim hayatım yeterince ciddi olduğu için Limkimde pür neşe isterim. Bu bağlarda kişisel üzümler yetiştirmek istesem de içimden bi ses 2002 Mayıs’ına geri döneceğimi söylemekte.”