Yaş 35, yolun başı 3
Benim hiç kişisel blogum olmamıştı amca. Hiç eksikliğini de hissetmemiştim. Kişisel blog kişinin kendini ifade etme ortamıdır ya bende öyle bir boşluk olmamış demek ki. Yıllardır, her gün, kendimden bu 0-1′lere o kadar şey ekliyorum ki benliğimi dijitalize etmenin kamasutrası gibi oluyor. Bir kaç gün önce FriendFeed’de Çağatay‘ın şu girdisini görünce de biraz kıvrandım. Çünkü bünyem tekrar sevmemekte. İlla yeni bir şey olsun içinde, kuru kuru “Bugün sütlaç yedim, My Name Is Earl izledim, Cilvenaz’a hâlâ kızgınım” blogu olmasın diye kıvranmam gerek. Sözün özü çığır açmak da zor iş, açtığın çığırın altında kalmak var.
