Şu durumda net kullanıcısı ikiye ayrılmakta. Ya içindesin sosyal çemberin ya da dışında yeralacaksın. Kendin içindeyken kafan dışındaysa ne âlâ! Yani ya Twitter ve Friendfeed hesabınız var ve uzun zamandır takiptesiniz. Ya da orada burada duydunuz, az-çok merak ediyosunuz. Peki ne istiyor(sun) uz?

Eğer sosyal medya cahili iseniz, öğrenmek, katılım göstermek ve “Ben de burdayım!”  demek istiyorsanız yapmanız gereken çok basit. Bir Twitter ve FriendFeed hesabı alın ve ilk yapmanız gerekenin “Merhaba, ben de geldim!” mesajı atmadan önce birazcık kendinizden bahsetmek olduğunu unutmayın. Yok canım, 5 yıl sonra kendinizi nerede görüyorsunuz sorusuna cevap verin demiyorum. İnsanların merak edeceği sorular: Siz kimsiniz? Nelerden hoşlanırsınız? Bunları direk yazın demiyorum. Sadece çıtlatın. Nasıl mı? Sevdiğin filmden bahsetmen, o günün gündem maddesine yorumunu yazman ve ya Youtube’u açıp izlediğin videoyu paylaşman yeterli. Uzun uzun değil. Kısa kısa. Adı üstünde mikro blogging. Evet bir süre bunu yaptınız ama unutmayın bunları hiç kimse görmüyor ve siz de bu sitelerde hiçbir şey görmüyorsunuz. Çünkü bu sosyal ortamlarda sihirli kelime takiptir. Takip etme ve edilme. Bu sanal dünya da etme bulma dünyası yani.

Dediğim gibi sihirli kelime takip. Normal hayatta yaparsanız veya birisi size yaparsa 155′i arayacağınız bir durumdur ama sanal ortamda (artık) varolma nedeni gibi bir şey. Yeni değil, eskiden de sitelerde, bloglarda takip edilmek dolayısı ile yorum ve geridönüş almak önemli idi zaten. Ama artık halka indi, koca site yapmaya gerek yok. Sokaktaki vatandaş sanal alemde takip etmek ve yaptıklarının takip edilmesini istiyor. Takip edince öğreniyor, takip edilince kendini ifade etme şansı yakalıyor. O zaman nedir takip etme ve edilmenin işinize yarayacak yönleri?

Takip etmekle başlayalım. Kimi takip etmek gerek? Bu kesinlikle “zevkler ve renkler” konusu ile alakalı. Eğlenecek kız var evlenecek kız var. Yani eğlenmek için zevkinize uygun mikro içerik üreten, yaptıkları, söyledikleri, paylaştıkları size harika vakit geçirtecek bir kitle var sosyal ortamlarda. Bunlar sıradan insanlar, blogcular, ev kızları, sokak kızları olabilir. Eğlenmekten ne anladığınıza bağlı. Gündemi tartışmak, komik bir resim görmek, son çıkan cep telefonunun özelliklerini deşmek, çalıştığınız sektörü çekiştirmek, öğrenmek, kendini geliştirmek vs.vs. Ne ararsanız. Hani internet ilk çıktığında “bütün kütüphaneler elinizin altında” diye anlatırlardı ya o muhabbet artık sosyal ortam interaktivitesinde. Hem de canlı canlı. Takip etmek  istediğiniz insanları nereden bulacaksınız peki? Twitter ve Friendfeed‘de arama özelliğine ne tür içerik görmek istiyorsanız yazın, arayın. Gönderilenleri inceleyin, ilginç bulduğunuz girdileri yapanların profil ve ya feed sayfalarını inceleyin. Hoşunuza giderse takip edin gitsin. Üste para verip kontrat imzalamıyorsunuz, bir süre takip eder beğenmezseniz silersiniz gider. Friendfeed için konuşmak gerekirse bir “deneme” grubu oluşturup oraya ekleyebilirsiniz. Burda sevdiklerinizi ana feed (home feed)’e aktarmanız da mantıklı olur. Türk kullanıcıları arasında şurda en fazla takip edilen ve şurda da en fazla aktif olan kullanıcıların listesi mevcut. Bu FriendFeed için, feedlerinden Twitter adreslerini de edinip takibe alabilirsiniz. Eveeet sosyal ortamları severek takip etmek işte böyle bir mevzu.

Takip edilme konusuna gelince…  Takip edilmezseniz yazdıklarınız uzay boşluğunda savrulup gidecektir. Çok mu önemli? Değil tabii, bu sosyal ortamları bir seyir defteri ve bir mini günlük olarak kullanmak zaten asıl amacı. Hatta halktan kendini saklayıp, sadece kendine özel kayıt tutanlar mevcut. O zaman sosyal olmayıp, asosyal içine kapanık bir ortamınız oluyor, bir süre sonra seri katil falan oluyorsunuz. Takip edilmenin güzel olan kısmı sosyal olmak yani bu  ortamlardaki interaktiviteyi kullanmak, iletişim ve bağ kurmak. Dediklerinizi birilerinin duyması, sevenlerin birleşmesi, paylaşmak, kâh gülüp, kâh hüzünlemek. Güzel olurdu değil mi? Ama ne kadar köfte o kadar ekmek. Yani ne kadar takipçi kitleniz var o kadar sesinizi duyan var. Peki nasıl takip edilir ve bu sosyal oyuna daha fazla adapte olursunuz?

» Katılım göstermek ilk yapacağınız şeydir. Bu gerçek hayatta da böyledir. Kenarda büzüşüp oturan çocuklar vardır bir de yırtık olanlar. Takibe değer bulduğunuz, aynı zevkleri paylaştığınız kişilerin yaptıkları yorumlara ve postlara cevap verin, fikrinizi söyleyin, soru sorun, bir şeyler katın. Tek bir gülücükle de kalmayın, yazın. Bu sizi ortama alıştıracak, insanlar sizi farkedecek, profil sayfalarınızı varsa sitelerinizi gezecek onlar da sizi kafadengi bulurlarsa takipçiniz olacaklardır. Bu en temel ve mantıklı takipçi edinme yoludur.

» Paylaşmak da önemlidir. Sadece başkalarının yazdıklarını yorumlamak, katkıda bulunmak yetmez. Siz de bir şeyleri başlatmalısınız. Neler paylaşılır? Bu konuda pek bir sınır yoktur. Bazıları öğle yemeğini, bazıları manitası ile sorunlarını, bazıları işyerindeki patronla olan muhabbetini, gördüğü siteyi, videoyu ya da en çok olarak da “Şu anda …. yapıyorum!”u paylaşır. Her kör satıcının bir kör alıcısı var. Yukarıda bahsettiğim gibi bu sizin sosyal ortamlardan ne beklediğinize, ne aradığınıza bağlı. Eğer siteniz/blogunuz varsa besleme (feed) adresini koyduğunuzda zaten yazdıklarınızı direk paylaşmış oluyorsunuz. Youtube favorilerini, Facebook durum bildirgesini veya Flickr’a eklediğiniz resimleri paylaşmak en basit kısmı. Her şey otomatize işleyip zaten bir profil oluşturuyorsunuz sadece net aktivitelerinizle. Ama çok otomasyon tadı kaçırır. Her zaman Twitter olsun, FriendFeed olsun o ortama özel bir şeyler yazmak ve paylaşmak çok daha dikkat çekicidir. Sonuç olarak paylaşmak çok önemlidir, sizi tanımayan kitle karakter profilinizi bunlardan çözecektir.

» Cevap vermek gerek. Evet iletişim çift yönlüdür. Size yazılanlara cevap verip, havada bırakmamak önemli. İster yorumlarda ister özel mesajlarda kimse  cevapsız kalmayı sevmez. Karşılıklı muhabbet etmek ortamla bağınızı kuvvetlendirecektir.

»  Keskin sirke küpüne zarar. Bilmiyorum ekstrem, agresif, sinirli bir yapıya mı sahipsiniz. Ama şundan eminim ki gerçek hayatta olduğu gibi sosyal sanal ortamlarda da kimse ortamın tadını kaçıran, nerde nümayiş varsa orda adı geçen ve gereksiz sinirli kişiliklerden hoşlanmaz. Haa hoşlanan ve sadece bu sinir harpleri için ortamda bulunan bir kitle vardır ama onlar da kendi içinde birbirlerine girerler. Konumuz takip edilmek ise bu tip karakterle zor dostum zor.

» Yazmış olmak için yazmak mı? I-ıh! Boş boğaz veya sanal adı ile troll mantığı bizim sanal köy meydanlarında da can sıkar. Her gönderdiğiniz içerik, yorum bomboş ise malesef insanların sizi takip etmesi için hiçbir sebep yok. Bir çok aklı başında insanın “Sıkıldım!” yazıp yolladığını göreceksinizdir, altında da bir dolu yorumla beraber. “Haa dur ben de sıkıliyim hatta az sonra da çok sıkıliyim” diye düşünmek sizi dipsiz kuyulara kapattırır. Kuru kuru aktiflik iyi değildir vesselam biberleyin mutlaka.

» Samimiyet her zaman, her yerde iyidir. Çok ama çok zordur birinin anlattıklarında samimi olduğunu anlamak. Ama nasıl yüzyüze iken algılarımızı açıp anlayabiliyorsak, text bazında da bunu karşıya iletmek mümkün. Bahsettiğiniz şeyler gerçekse, her söylediğiniz “Olay, olay!” değilse bu samimidir. Bir tatlı huzur almaya hep geleniniz olacaktır. Sevgi pıtırcığı olmaya gerek yok elbette. Hayatın anlamı kıvamdır ya. (Tüh bu kadar önemli bilgiyi verdiğim yere bak.)

» Bencillik ve fazla kişisellik kötüdür. Sadece kendinizden bahsetmek değil sosyalliğin amacı. Başkalarından da bahsetmek. Başkalarının iyi veya kötü bulduğunuz işlerinden bahsedin. İnsanlar gurur duymayı elbette severler. Bunu pohpohlamak ve daha da ilerisi olan yalakalık seviyesine getirmeden yapmalı. Tam tersi de geçerli kötü yönleri ayarında belirtmek nefret kusmaktan iyidir. Mizah anlayışını kullanmak en iyi metod. “Kendi feedimden çıkmam, sadece kendi yazdıklarımın altındaki muhabbete katılırım” demek at gözlüğü takmak gibi bir şeydir.  Hayatın anlamı neydi?

» Mahalleden arkadaşları getirdim. Tabii ki güzel ve doğal olarak bir ortamda bildiğin birilerinin olması güzel ve yapılması gereken bir şey. Yine ayarında bir komün muhabbeti ile yayılmak mümkün. Zaten tüm sosyal sitelerde Gmail, Facebook gibi sitelerden kontakları davet etmek mümkün. Burda dikkat edilmesi gereken tek şey sadece onlara odaklanıp da dışarıya kendinizi kapatmamanız. “İnsanları aramıza seçip alalım, kabilemizle ortamdan soyut yaşayalım” gibisinden bir sosyal iletişim olmaz.

» Takip edin. Evet bol bol takip edin ki sizi farkedip yazdıklarınızı incelesin insanlar. Aynı zevklere ve bakış açılarına sahip insanları takip ettiğinizde onların da sizi takibe aldığını göreceksiniz. İlk başta da belirttiğim gibi gruplamak, gereksiz içeriği süzmek çok çok kolay ve önemli. 4bin kişiyi takibe alıp her yolladıklarını okumanız beklenemez. Güzel filtreler kullanarak damıtılmış içeriğe ulaşmak çok kolaydır.

» Tekrar paylaşın. Yani Twitter (re-tweet) ve Friendfeed’de (reshare) gördüğünüz mesajları siz de aldığınız yeri de belirterek paylaşın ki sizi takip edenler de sizden görsün. Onlar da sizin ürettiklerinize aynı şeyi yapacaklardır ve böylece YAY!ılmış olacak. Ve bu tekrar paylaşımlardan sizi keşfedenler olacaktır.

» Gerçekle bağınızı koparmayın. Sanal kalmayın. İnsanlar sadece internet üzerinde kalmıyor. Normal hayatta da toplanıyorlar, karşılıklı oturup konuşuyorlar. Ve emin olun 1 yılda anlatamadığınız kendinizi 2 yüz mimiği ile anlatmış oluyorsunuz insanlara ve onları da tanımış olarak tekrar sanal ortama dönüyorsunuz. Artık her şey değişiyor. Çünkü 0-1′lerden ibaret bağ gerçeğe dönüşüyor. Sevişin demiyorum. Sevişmeyin de demiyorum. Ama gerçek iletişim her zaman daha doğru ve etkilidir.

» Ünlü olun. Bunun için müzik veya herhangi bir sanat dalında tanınmış olmak yeterli. Bu durumda takipçiler gani gani gelir sizi bulur. Hapşursanız 500 çok yaşa gelir.

» Kendizi tanıtın. Emaillerinizin altında, sitenizde, Facebook profilinizde sosyal profillerinizin adreslerini verin. Sitenizde bu ortamları tanıtın, tavsiyelerde bulunun, başınıza gelenleri yazın. Aklıma gelmişken beni de takibe almamak için hiçbir nedeniniz yok. Buyrun FriendFeed ve Twitter adreslerim.

Evet sosyal  medya denilen yeni mecrada takip bir tür nefes alma gibi oldu. Elbette bu bir trend. Geçici bir heves. Hayatınızda çok fazla yer etmesi, çok vakit harcamanız kesinlikle zararlıdır. Dışarı çıkın, insanlar orada. Bizler byte’lardan ibaret insan kalıntılarıyız.

- Bir eski bir de yeni nesil bilgisayara kurdum. 2 bilgisayarda da 10 dakikayı aşmadı toplam kurulum süresi. Bu, Windows’un öteki sürümlerine göre çok daha iyi. Kısa sürmesi şaşırttı beni:
- Bir bilgisayarda XP diğerinde Vista yüklüydü. İkisinde de işletim sistemi üzerinden kurulum yaptım. Sorunsuz kurdu. Yükseltme yapmadım. Başka bir hard disk bölümlemesine kurdum Windows 7‘yi. Eski işletim sistemleri de açılışta menüde duruyor.
- Tüm donanım sürücülerini tanıdı. Sadece birince Creative Audigy ses kartını tanımadı ilk açılışta. Ama 2 dakika içinde, daha ben bir çabada bulunmadan internete bağlandı ve buldu sürücüyü. Kurdu ve sesi verdi. Çok şaşırtıcı oldu diyebilirim.
- Evet Xp ve Vista‘ya göre daha hızlı gibi. Bu ilk kurulumun rahatlığından, daha registry’nin şişmemiş olmasından olabilir. Bir ay sonra bakmak lazım.
- Taskbar kısmında pencereler artık minik ikonlar şeklinde. Alışmak zor olabilir ama daha derli toplu olduğu kesin. Denemedim ama bunlar eski tarza çevirme özelliği olsa gerek. Ayrıca programları buraya pinlemek yani yapıştırmak mümkün. Aslında “Hızlı Başlat” özelliği daha az yer kaplayıp daha işe yarıyordu gibi. Ben ikonları olabildiğince küçülttüm:
- Eskiden programla yapılan dönüşümlü duvar kağıtları özelliği iyi fikir. Seçtiğiniz duvarkağıdı resimleri 10 dakikada bir dönüşümlü olarak masaüstünde görülebiliyor.
- Kullanmasam da direk IE 8 yüklü olarak geliyor. O da epey hızlı gözüktü. Ama kullanılmaz artık bu kadar Opera, Chrome ve Firefox bağımlılığından sonra.
- Snipping tool ile ekran görüntüsü alma işini de epey kolaylaştırmışlar. Onu bir de Print Screen tuşuna bağlasalarmış süper olacakmış:
- Hiçbirimiz kullanmasak da Paint’i açıp baktım. Resmen çağ atlamış (Oh yeah man!). Ekran görüntüsünden anlaşılır:
- Kişiselleştirme kısmındaki temaların seçimi ve değişimi çok şık:
- Küçük boyuttaki bir pencereyi tutup ekranın tepesine sürükleyince ekranı kaplaması güzel bir özellik. Tersi de çalışmakta.
- Start menüsünde programların yanında açtığı son dosyaları göstermesi güzel bir özellik:
- Çok alakalı değilim belki Vista’da da böyledir ama oyunlara epey önem verilmiş:

- Hiç kullanmasam da Wordpad de güzel özelliklere ve şık bir arabirime kavuşmuş Sanırım yeni Office de bu tarz bir görünüme sahip olacak:
Sonuç olarak; Windows 7 başarılı.  Özellikle Vista (Hele ki Windows ME) başarısızlıklarından sonra. Şimdi ilk mavi ekranımı almayı, ilk anlamsız kernel hatamı görmeyi ve birilerinin geçersiz işlem yürüttüğü anı bekliyorum. Hepimiz beklemiyor muyuz hı?