TypeScript to język programowania stworzony przez Microsoft, który rozszerza JavaScript o system typów, czyli o pilnowanie, jakiego rodzaju dane trafiają do każdego miejsca w kodzie. Wszystko, co działa w JavaScript, działa też w TypeScript, ale programista z góry deklaruje, że dana zmienna to liczba, tekst albo konkretny obiekt, a komputer sprawdza to zanim aplikacja w ogóle ruszy.
Jak to działa
Kod w TypeScript zapisujemy w plikach z rozszerzeniem .ts, a potem kompilator zamienia go na zwykły JavaScript, który rozumie każda przeglądarka i serwer. Ten dodatkowy krok jest kluczowy, bo właśnie podczas niego wychodzą błędy. Jeśli funkcja oczekuje daty, a ktoś przez pomyłkę poda jej tekst, TypeScript krzyknie od razu w edytorze, a nie dopiero u klienta na produkcji. Edytor podpowiada też nazwy pól i metody, więc pisanie idzie szybciej i z mniejszą liczbą literówek.
Efekt biznesowy jest prosty. Cała klasa błędów, która w czystym JavaScript wychodzi dopiero, gdy użytkownik kliknie coś nietypowego, tutaj jest złapana na etapie pisania. To mniej awarii po wdrożeniu i tańsze utrzymanie na dłuższą metę.
Kiedy się stosuje i co daje firmie
TypeScript sprawdza się wszędzie, gdzie projekt ma urosnąć i żyć latami. Duża aplikacja webowa, system, przy którym pracuje kilka osób naraz, panel, do którego ciągle dochodzą nowe funkcje. Im więcej kodu, tym większa oszczędność, bo nowy programista wchodzący do projektu od razu widzi, co gdzie przychodzi i wychodzi, zamiast zgadywać.
- Mniej błędów trafiających do użytkownika, bo połowa wychodzi w trakcie pisania.
- Łatwiejsze przejmowanie i rozwijanie projektu przez kolejne osoby.
- Tańsze zmiany po latach, bo kod sam pokazuje, co się zepsuje po przeróbce.
W Neticat piszemy w TypeScript większość systemów webowych i aplikacji, które mają służyć klientowi długo. Dla firmy zamawiającej oprogramowanie oznacza to konkret. Kod jest przewidywalny, a gdy za rok dojdzie nowa funkcja albo trzeba będzie coś podmienić, robota idzie szybciej i bezpieczniej. To inwestycja, która zwraca się na etapie utrzymania, kiedy większość systemów generuje realne koszty poprawek.